Liszaj – czym jest i jak leczyć?

Wielu chorych obawia się, że skórne wykwity towarzyszące liszajom są zaraźliwe. Warto pamiętać, że liszaje są chorobami, którymi nie można się zarazić. Mianem liszaja najczęściej określany jest liszaj płaski, dość często występująca choroba, której geneza nie została poznana. Głównym objawem liszaja płaskiego są sinofioletowe, połyskujące grudki występujące na skórze. Pierwsze wykwity pojawiają się w okolicach zgięć nadgarstków i łokci, na nogach lub tułowiu, w fałdach skóry.

Liszaj płaski może przybierać różne postaci w zależności od miejsc, które zajmuje. Jeśli pojawia się na skórze owłosionej, to zmiany pojawiają się wokół mieszków włosowych. Jeśli pojawia się w jamie ustnej, to najczęściej na błonie śluzowej policzków. W przypadku zajęcia paznokci pojawiają się ubytki w części płytki lub nawet jej zanik. Leczy się jedynie objawy choroby. Więcej na temat liszaja płaskiego tutaj >>> Liszaj płaski

Liszaj rumieniowaty

Liszaj rumieniowaty jest schorzeniem układu immunologicznego, który zaczyna tworzyć przeciwciała atakujące zdrowe komórki. Geneza choroby nie została poznana. Wśród czynników jej wywoływania wymienia się sprawy genetyczne, wirusy lub kwestie hormonalne. Wiadomo, że stres i czynniki środowiskowe wpływają na zaostrzenie się objawów choroby. Zewnętrznym objawem są pojawiające się na skórze wykwity w formie czerwonych grudek, które następnie zlewają się w większe place.  Choroba jest leczona jedynie objawowo. Więcej na temat tej odmiany choroby tutaj >>> Liszaj rumieniowanty

Liszaj twardzinowy

[php snippet=1]

Liszaj twardzinowy objawia się bólem i suchością w okolicach intymnych kobiet. Częstym jego objawem jest silny świąd i pieczenie. Schorzenie polega na stopniowym rogowaceniu komórek sromu i zaniku tkanek zewnętrznych okolic płciowych. Schorzenie jest wywoływane przez zmiany hormonalne i dlatego najczęściej występuje w okresie menopauzy u kobiet nie stosujących hormonalnej terapii zastępczej. Choroba jest skutecznie leczona lekami miejscowymi i doustnymi, które wspomagane są kremami zawierającymi:  witaminę A, kortykosteroidy i estrogeny.

Liszajec zakaźny

Poza zbliżoną nazwą liszajec nie ma nic wspólnego z liszajami, które są chorobami układu immunologicznego.  Liszajec jest powierzchownym zakażeniem, któremu towarzyszą wykwity pęcherzykowo-krostkowe. Pierwotnym wykwitem jest najczęściej mało widoczna krosta. Jej pokrywa szybko wiotczeje i pęka a zawartość zasycha w żółte, uwarstwione strupy. Liszajec jest następstwem zakażenia paciorkowcowo – gronkowcowego. Schorzenie może wywoływać powikłania, do których należy niesztowica, ostre zapalenie nerek, zapalenie skóry i zapalenie szpiku. Zapobieganie przenoszenia choroby polega na przestrzeganiu higieny. Leczona choroba ustępuje po około 10 dniach, co jest cechą zdecydowanie odróżniającą liszaj o liszajca zakaźnego.

Reklama

Komentarze wyłączone.